Drie portfolio-checks die werken
- 1. Lighthouse-score van hun eigen sites. Open een live klant-site, draai PageSpeed Insights. Score onder 70 = niet goed.
- 2. Recent werk (laatste 12 maanden). Portfolios vol 2018-werk = bureau leeft van oude reputatie.
- 3. Bel een echte klant. Vraag het bureau om een referentie uit jouw regio of sector — en bel die op.
Red flags in portfolios
Alleen stock-foto's en placeholder-projecten — geen echte cases.
Cases zonder klantnaam of datum — niet verifieerbaar.
"Lighthouse 100" geclaimd, in realiteit 40-60.
Geen mobile screenshots — wellicht omdat mobiel zwak is.
Cases die overduidelijk Wix/Squarespace zijn (= template), niet custom.
Veelgestelde vragen
Wat als bureau geen klant-referentie wil geven?
Hoeveel cases moet een goed portfolio hebben?
Werkt 'beauty' van design ook als signaal?
Wat een portfolio eigenlijk bewijst — en wat niet
Een webdesign-portfolio is een marketing-instrument. Het is geselecteerd, geretoucheerd en in het beste licht gezet. Dat is geen kritiek — élk bureau doet dat. De kunst is om door de presentatie heen te kijken naar de daadwerkelijke kwaliteit van het werk. Drie dingen die een portfolio kan bewijzen: ontwerpsmaak, technische beheersing en branche-ervaring. Drie dingen die een portfolio niet bewijst: hoe het bureau onder druk levert, hoe het na launch ondersteunt en hoe het omgaat met meningsverschillen.
Voor de eerste drie heb je het portfolio. Voor de laatste drie heb je referenties nodig — niet "logo's op de site" maar echte gesprekken met klanten die het bureau hebben gebruikt. Een portfolio zonder belbare referenties is half bewijs.
Test ook op recentheid. Bureaus laten graag hun beste werk staan, ook als het uit 2019 stamt. Dat werk is technisch achterhaald (geen modern Core Web Vitals, oude SEO-aanpak, geen accessibility-standaard van 2024). Vraag specifiek naar werk van de laatste 12 maanden. Heeft het bureau er weinig? Dan is het bureau ofwel niet bezig of selectief geheugen aan het bouwen.
De portfolio-test in drie stappen
Stap 1 — Lighthouse-test van drie verschillende klant-URL's. Open pagespeed.web.dev, voer de URL in, kies "mobile" (niet "desktop" — bezoekers zijn 80% mobiel). Een goed bureau heeft minimaal twee van de drie sites op 90+ Performance en 95+ SEO. Eén uitschieter naar 95 + twee anderen op 50 is geen kwaliteitsbewijs maar een toevallige showcase. Drie scores in dezelfde range zegt iets over consistentie. Onder de 70 voor performance op recente sites = bureau heeft geen technische rugleuning.
Stap 2 — Mobile-test op echte schermen. Open élke portfolio-site op je telefoon (niet de Chrome devtools mobile-emulator — die liegt). Tap door menu's. Test contactformulieren. Bekijk hoe foto's en video's laden. Laadt een hero-image in 8 seconden? Slecht teken. Werkt de menu-toggle niet vloeiend? Slecht teken. Maakt de site dat je wil scrollen? Goed teken — dat is moeilijk en betekent dat het bureau begrip van flow heeft.
Stap 3 — Een referentie-gesprek van 10 minuten. Vraag drie telefoonnummers van klanten en bel er minstens twee. Stel deze vragen: hoe lang duurde de bouw versus de belofte (op tijd, vertraagd, hoeveel?). Klopte de prijs aan het eind (exact, 10% boven, 30% boven?). Hoe is de support na launch geweest (hoe vaak contact, hoe snel reactie, kosten?). Zou je opnieuw kiezen, en zo nee waarom niet? Drie minuten per gesprek levert meer op dan drie uur portfolio-staren.
Red flags in portfolios
- Geen klantnamen of branche-vermeldingen — alleen "een klant in de zorg" zonder concrete naam = wellicht stock-werk.
- Alle screenshots in dezelfde mockup-frame zonder live-URL's — laat zien dat het bureau visuals heeft maar geen werkende sites.
- Cases zonder datum — verstopt dat het werk uit 2018 stamt.
- Lighthouse-scores geclaimd maar niet verifieerbaar — bureau zegt "98 score" maar de live site haalt 50.
- Alleen desktop-screenshots, geen mobile — bureau is niet trots op mobile-resultaat.
- Cases die overduidelijk uit Wix, Squarespace of een template komen — herken aan generieke layouts, identieke spacing, generieke iconen-set.
- Awards-banners van betaalde awards (CSS Design Awards, FWA) — kost €30-€300 om gewonnen te worden.
- Stock-foto's op de bureau-site zelf — toont gebrek aan eigen visual identity.
- Geen "vóór en na"-werk getoond — bureau verstopt waar het vandaan komt.
- Cases die plotseling stoppen na 2-3 zinnen — dieptewerk ontbreekt.
- Klanten allemaal uit één regio of branche — beperkt blikveld, mogelijk eenzijdige expertise.
- Geen vermelding van rol van het bureau in het project (heeft het alles gedaan of alleen de design?).
- "Concept-werk" in plaats van live-werk — bureau bouwt mooie mockups maar levert niet op.
- Links naar live-sites kapot — slordigheid die zich vertaalt naar slordigheid in jouw project.
Wat je vooral moet zoeken
Hoe een bureau praat over wat het heeft opgeleverd, vertelt veel. Een goede case-study leest als een ondernemers-verhaal: hier was het probleem, dit hebben we gedaan, dit zijn de meetbare resultaten. Een slechte case-study leest als een design-album: kijk hoe mooi, kijk de typografie, kijk de animaties. Mooi is een bijwaarde — meetbaar resultaat is de hoofdwaarde.
Concrete cijfers in een case zijn een sterk teken. "Conversie gestegen van 1,2% naar 2,8%". "Aantal aanvragen verdubbeld in 3 maanden". "Pagespeed van 28 naar 94". "Telefoontjes per week van 5 naar 14". Bureaus die deze nummers verzamelen en publiceren, denken in resultaat — bureaus die alleen visueel pronken, denken in plaatjes.
Branche-ervaring is een tweesnijdend zwaard. Een bureau dat alleen schoenenwinkels doet, kent jouw branche niet als jij een advocaat bent. Een bureau dat overal door heen werkt, brengt frisse blik. Voor MKB met een gemiddeld profiel werkt cross-branche-ervaring beter. Voor zeer technische niches (juridisch, medisch, financieel) is branche-ervaring wel relevant — daar gelden specifieke compliance- en taalstandaarden.
Bij Keurmeesters lieten we onze case openbaar gepubliceerd met de exacte stack, performance-cijfers en welke API-integraties zijn gedaan. Bezoekers en andere prospects kunnen het verifiëren. Dat is wat een serieuze case eruitziet — niet één screenshot met "een tevreden klant in de zorg".
Een goed portfolio versus marketing-pluche
Een serieus portfolio bestaat uit 5-12 cases met diepte. Elke case bevat: branche en bedrijfsgrootte, probleem-omschrijving, gekozen aanpak, technische stack, oplevertijd, prijs-band, meetbare resultaten en lessen geleerd. Bureaus die dit aandurven, hebben niets te verbergen.
Een marketing-pluche-portfolio toont 30-50 cases zonder diepte — alleen logo's of korte screenshots. Het ziet er imposant uit maar bewijst niets. De helft kan template-werk zijn dat in een dag is opgeleverd voor een spotprijs. Vraag waarom het bureau zoveel cases publiceert zonder context, en je merkt dat veel ervan in werkelijkheid kleine touch-up-jobs waren.
Filter het portfolio op cases die qua scope op jouw situatie lijken. Bouw je een MKB-marketing-site? Zoek cases van dezelfde maat. Een bureau met 50 enterprise-cases en geen MKB-werk, doet jouw project als kleine zijklus. Een bureau met 20 MKB-cases en geen enterprise heeft jouw schaal in zijn DNA. Schaal-fit bepaalt vaak meer dan ontwerp-fit.
Wat als bureau weigert klant-referenties te geven?
Hoeveel cases moet een serieus bureau publiceren?
Hoe oud mag een case zijn?
Wat doe je vandaag?
- Open de portfolio-pagina van 3 bureaus die je overweegt.
- Test elk via pagespeed.web.dev op mobile — noteer 3 scores per bureau.
- Open élke portfolio-site op je eigen telefoon en tap door menu/formulier.
- Vraag élk bureau om 3 telefoonnummers van klanten uit de laatste 12 maanden.
- Bel minstens 2 referenties per bureau — 10 minuten per gesprek, vier kernvragen.
Wat je niet uit een portfolio leert — en hoe je dat alsnog test
Een portfolio laat het eindresultaat zien, niet het proces. Daar zit precies de informatie waar je het meeste aan hebt. Hoe ging dit project onderweg? Werd de deadline gehaald, of vier weken later? Klopte de prijs aan het einde, of stond er 30% bovenop het oorspronkelijke bedrag? Was de klant aan het einde tevreden, of beleefd-genoeg-om-niet-publiekelijk-te-klagen? Geen portfolio antwoordt op deze vragen — alleen referenties doen dat.
Daarom is een referentie-gesprek geen formaliteit maar het belangrijkste onderdeel van je bureau-evaluatie. Bureaus die referenties weigeren of bemoeilijken, hebben iets te verbergen. Bureaus die spontaan drie nummers geven, hebben er niets aan om je weg te jagen — ze weten dat hun klanten hun werk zullen verdedigen. Dat is het sterkste signaal dat een portfolio nooit kan geven.
Een tweede dimensie die portfolios niet tonen: hoe het bureau reageert op kritiek. Geef het bureau eerlijke feedback op één element uit hun portfolio ("die hero-animatie vind ik te druk"), en kijk hoe ze reageren. Defensief = lastig samenwerken. Open en analyserend = goede gesprekspartner. Een bureau dat geen mening over eigen werk durft, heeft ook geen mening over jouw werk — dan krijg je in elke design-ronde "wat jij wil".
Een derde dimensie: hoe ze omgaan met klant-failures. Vraag of ze een project hebben gehad dat niet goed ging — wat ging mis en wat hebben ze geleerd. Eerlijk antwoord met concreet voorbeeld = volwassen bureau. "Nee, eigenlijk niet" of "alle projecten gaan goed" = óf zeer junior, óf liegt. Geen enkel bureau heeft alleen successen.
Hoe je een portfolio-case écht ontleedt
Sta tien minuten stil bij één enkele case in plaats van vijf minuten bij elk. Kies een case waarvan je vermoedt dat hij representatief is voor jouw situatie. Stel daarna deze vragen aan jezelf en aan het bureau.
Wat was het probleem dat deze klant kwam oplossen? Een goede case beschrijft dit in één paragraaf. Een slechte case slaat dit over en begint meteen bij "we hebben een prachtige site gebouwd". Probleem-omschrijving is het verschil tussen consultancy en behanger.
Welke aanpak heeft het bureau gekozen, en waarom niet een andere? Hier scheidt zich het kaf van het koren. Een case die alleen wat-zeggen ("we hebben een nieuwe site gemaakt") is reclame. Een case die het waarom-zegt ("we hebben gekozen voor Astro omdat de klant maandelijks 1-2 keer update en snelheid de SEO blokkeerde") is consultancy.
Wat zijn de meetbare resultaten? Conversie, verkeer, telefoontjes, omzet, Lighthouse-scores. Zonder cijfers blijft een case anekdote. Een goede case bevat 3-5 verifieerbare nummers.
Hoeveel tijd heeft het project gekost en wat was de prijs-band? Veel bureaus verstoppen dit, terwijl het voor jou de meest relevante informatie is. Vraag rechtstreeks: hoe lang en hoeveel? Het antwoord geeft je een realistische schatting voor jouw project.
Wat heeft het bureau geleerd? Reflectief vermogen scheidt junior van senior bureaus. "Wat zouden jullie de tweede keer anders doen?" Lege blik = junior. Helder antwoord met concrete les = senior.
Drie tests die elk portfolio doorstaat of niet
- De Lighthouse-test: open drie verschillende klant-sites in pagespeed.web.dev op mobile. Twee van de drie moeten 90+ scoren op Performance EN SEO.
- De mobile-tap-test: open elke site op je echte telefoon. Tap door menu, tap een telefoonnummer (werkt de tel:-link?), tap een mailadres (werkt de mailto:-link?), tap een formulier (laadt het responsief?).
- De referentie-bel-test: bel twee klanten uit verschillende cases. Vier vragen: op tijd, op budget, hoe is support, zou je weer kiezen.
- De code-test (advanced): open de site, druk F12, check de HTML-structuur. Semantisch HTML5 met <header>, <nav>, <main>, <article> = goed. Eindeloze div-soup zonder semantiek = slecht.
- De accessibility-test: draai de Lighthouse-Accessibility-check. Onder 95 = niet ingebouwd in proces. WCAG 2.2 wordt over jaar EU-regelgeving.
- De wayback-test: kijk in web.archive.org hoe een klant-site er een jaar geleden uit zag. Massive update + nu nog modern = goed onderhouden bureau. Niets veranderd in 3 jaar = klant en bureau zijn elkaar kwijtgeraakt.
- De broken-link-test: draai een tool als linkchecker.app over de portfolio-pagina. Meer dan 5 dode links = bureau-website is slecht onderhouden — wat zegt dat over jouw project?
- De content-staleness-test: open de blog of news-sectie. Laatste post langer dan 12 maanden = bureau heeft geen tijd voor eigen marketing, twijfelachtige discipline voor jouw project.
- De responsive-breakpoint-test: rek je browser-window van 320px tot 1920px en kijk of de site op elk punt netjes blijft. Een goed bureau toont op elke breedte een doordachte layout.
- De Time-To-Interactive-test: in pagespeed.web.dev kijk je naar TTI. Onder 3 seconden = solide. Boven 5 seconden = trage site, ook al lijkt 'm bij eerste oogopslag snel.
- De CLS-test: Cumulative Layout Shift onder 0.1. Boven 0.25 = elementen springen tijdens laden, slechte gebruikservaring.
- De OG-card-test: deel de URL in een Slack of WhatsApp en kijk of de social card mooi rendert. Geen OG-image = slordigheid, en jouw site krijgt dezelfde behandeling.
- De ld+json-test: open de page-source en zoek "ld+json". Geen schema.org = SEO-basis ontbreekt, ook al claimt het bureau "SEO meeleverd".
- De https-test: elke serieuze portfolio-site staat in 2026 op HTTPS. Niet-HTTPS = onbegrijpelijk anno nu.
- De geo-test: open de site via een VPN uit Sydney of New York en meet de TTFB. Boven 1 seconde vanuit verre locaties = geen edge-distributie, verlies bij internationale bezoekers.
De stille red flags in portfolio-presentatie
Sommige portfolio-trucs zijn zichtbaar voor wie ze kent, onzichtbaar voor wie ze niet ziet. Hieronder de meest gebruikte.
Mockup-overlays. Een goed gefotoshopte mockup-frame kan een middelmatige site er premium uit laten zien. Live URL is de enige eerlijke test. Geen live URL bij een case = check of de site überhaupt heeft bestaan.
Concept-werk gepresenteerd als klantwerk. Sommige cases zijn "design-concepts" die nooit gebouwd zijn. Vraag specifiek: is dit live geweest? Voor welke periode? Bij welke klant?
Selectief gekozen screens. Bureau toont de hero, weet wat tijdens een quick scroll opvalt, en niet de detail-pagina's waar het werk slordig wordt. Open zelf de detail-pagina's en check of het kwaliteitsniveau door de hele site gelijk blijft.
Templates verkocht als maatwerk. Sommige bureaus passen een gekocht template aan met een logo en wat kleuren, en presenteren het als "een unieke site". Herken aan: identieke layout-structuren tussen meerdere cases, generieke icoon-sets, standaard-spacing die overal hetzelfde is. Vraag of de site gebaseerd is op een aangekochte template, en op welke.
"Award-winnend" zonder context. CSS Design Awards, FWA, Awwwards — sommige zijn betaalbaar voor €30-€300. Een award-banner zegt weinig zonder context. Vraag bij welke awards en op welke datum gewonnen. Een legitieme Awwwards Site of the Day is iets anders dan een betaalde "honorable mention".
Hoe je een portfolio-bezoek structureert in 30 minuten
Veel ondernemers verzanden in een portfolio-bezoek van twee uur en weten daarna nog niet wat ze van een bureau vinden. De volgende structuur werkt beter.
Minuut 0-5: scan de portfolio-pagina als geheel. Hoeveel cases? Hoe oud? Met of zonder klantnamen? Met of zonder cijfers? Voorspelt je of er diepte zit of niet.
Minuut 5-15: kies één case die op jouw situatie lijkt en lees hem helemaal. Problem-aanpak-stack-resultaat — staan ze er alle vier in? Concrete cijfers? Branche-context?
Minuut 15-25: open de live URL en doe de Lighthouse-test plus de mobile-tap-test. Twee minuten per device. Drie minuten ronddwalen over de site.
Minuut 25-30: noteer je conclusie in drie zinnen. Wat zie ik? Wat overtuigt me? Wat zou ik nog willen weten? Die drie zinnen vorm je referentie-gesprek-vragen.
Hoeveel cases moet ik bestuderen voordat ik kies?
Wat als een bureau "vanwege NDA" geen cases mag publiceren?
Hoe vertaal ik portfolio-kwaliteit naar mijn eigen project?
Wat doe je vandaag (uitgebreid)?
- Open drie portfolio-pagina's van bureaus die je overweegt en geef elk maximaal 30 minuten.
- Test elk via pagespeed.web.dev op mobile en noteer drie scores per bureau.
- Vraag élk bureau om twee referentie-nummers binnen 48 uur — wie er niet aan voldoet, vergeet je.
- Bel minimaal twee referenties per bureau en stel dezelfde vier vragen.
- Maak een vergelijkingstabel met Lighthouse-scores, referentie-citaten en jouw eigen indruk in drie zinnen.